Informacje
Nowinki religijne
Za Zygmunta Augusta w Polsce rozwinê³a siê reformacja. Ju¿ wcze¶niej dociera³y do nas nauki Lutra i innych reformatorów zachodnich, ale Zygmunt Stary zwalcza³ je i wyda! zarz±dzenie przeciwko „nowinkom religijnym". Król musia³ to uczyniæ pod naciskiem wy¿szego duchowieñstwa. Zarz±dzenie trochê utrudni³o rozwój reformacji, ale go nie zahamowa³o. Szlachta, a tak¿e niektórzy mieszczanie, ¿±dali zniesienia s±dów ko¶cielnych, które wydawa³y wyroki na ludzi ¶wieckich, niepos³usznych nakazom religijnym. Pod wp³ywem reformacji odmawiano p³acenia dziesiêciny, By³ to podatek wynosz±cy dziesi±t± czê¶æ dochodów, pobierany od wszystkich stanów. Zwolennicy reformacji sprzeciwiali siê tak¿e corocznemu wysy³aniu do Rzymu du¿ych sum pieniêdzy. Inaczej ni¿ w wielu krajach Europy, w Polsce reformacja nie spowodowa³a walk religijnych ani prze¶ladowania przez pañstwo wyznawców nowych religii, Nasz kraj, nasze spo³eczeñstwo cechowa³a wyrozumia³o¶æ dla odmiennych pogl±dów religijnych, czyli tolerancja. W polskim sejmie w po³owie XVI wieku wiêkszo¶æ pos³ów i senatorów opowiada³a siê za reformacj±. Kraj nasz zas³yn±³ z tolerancji w ca³ej Europie, Dlatego czêsto przybywali do Polski uczeni, reformatorzy, duchowni z Zachodu, by znale¼æ schronienie przed prze¶ladowaniami we w³asnym kraju. W¶ród polskich zwolenników reformacji ciekawe pogl±dy mieli arianie, zwani te¿ braæmi polskimi. W sprawach religijnych g³osili oni, ze chrzest trzeba przyjmowaæ w wieku doros³ym. Uwa¿ali, ¿e ksiê¿a powinni mieæ ¿ony, uznawali za nieprawdziwe twierdzenie Ko¶cio³a o Trójcy ¦wiêtej, wymagali komunii pod dwiema postaciami: chleba i wina. Bracia polscy g³osili, ¿e wszyscy ludzie s± braæmi i jeden cz³owiek nie mo¿e ¿yæ z pracy innego. Ka¿dy powinien sam zarabiaæ na ¿ycie. Jeden z przywódców ariañskich pisa³ w XVI wieku: „Ja tak rozumiem i tak wierzê, i¿ siê wiernemu nie godzi mieæ poddanych, a daleko mniej niewolników i niewolnic, gdy¿ to jest rzecz pogañska panowaæ nad swoim bratem". Wyznawcami arianizmu byli niektórzy szlachcice, mieszczanie i nieliczni ch³opi. Zdarza³o siê, ¿e w³a¶ciciele ziemscy przekazywali swoje maj±tki ch³opom i zaczynali utrzymywaæ siê z w³asnej pracy.
Ciekawe artyku³y
Zygmunt syn Zygmunta
Zygmunt August byt jedynym synem Bony i Zygmunta Starego i najbardziej kochanym spo¶ród dzieci królewskich (para monarsza mia³a równie¿ cztery córki). Urodzi³ siê w 1520 roku, kiedy król prowadzi³ wojnê z zakonem. Szczê¶liwy ojciec przebywa³ w Toruniu, gdy otrzyma³ radosn± wiadomo¶æ. Natychmiast napisa³ do ma³¿onki. Matka bardziej ni¿ ojciec pragnê³a zapewniæ synowi tron polski, a poniewa¿ zawsze szlachta wypiera³a sobie tego z Jagiellonów, który zasiada³ na wielkoksi±¿êcym tronie litewskim, królowa przede wszystkim walczy³a o przychylno¶æ panów litewskich. Ju¿ jako dziewiêcioletni ch³opiec Zygmunt August zosta³ uznany wielkim ksiêciem Litwy. Kilka miesiêcy pó¼niej na sejmie w Piotrkowie wybrano ksiêcia na króla Polski, Sta³o siê to za ¿ycia ojca. Ceremonia koronacyjna odby³a siê w Krakowie. By³ to wielki sukces polityczny Bony, ale tez natychmiast potêpili j± przeciwnicy, gdy¿ post±pi³a wbrew polskim prawom. Król musia³ z³o¿yæ szlachcie uroczyste przyrzeczenie w imieniu swoich nastêpców, i¿ nigdy nie powtórzy siê taka sytuacja. Konflikt jako¶ za¿egnano i Polska mia³a jednocze¶nie dwóch królów, i to dwóch Zygmuntów. By ich odró¿niæ, Zygmunta I nazywano...... Czytaj wiêcej >>
Reklama
poznañ apartamenty, pozycjonowanie poznañ, hosting seo poczta elektroniczna, s³ownik polsko grecki, T³umacz przysiêg³y, praca Warszawa, spis stron